Yeryüzünde dişi ve erkeğin bir arada olmaya karar vermesinden sonra, dişi hamağını erkeğin bulunduğu bölgeye taşır ve erkeğin çevresinde görünmez bir koruma kalkanı oluşturur. Kalkan, diğer dişi yaratıklara duyarlıdır ve erkek nereye giderse gitsin belli çapta onun korunmasını sağlar. Bu koruyucu kalkanın “chip”ine insanlar kendi aralarında “alyans” derler. “Chip” ya da “Alyans” aynı zamanda dişi eşin erkeği izleyebilmesine yarar ve bir benzeri de onda bulunur. Buna kovalamaca alanı denir. Başka bir dişi yaratık erkekle ilgilenirse alyans uyarır hem dişi eşi, hem karşıdaki dişiyi… Erkek derhal güvenli bölgeye alınır.
Elbette bu önlemler dışında erkeğin çok ilgi çekici olmaması gerekir. O yüzden hamağını erkeğin yanına asmış olan dişi ne yapıp eder, güzel besin oluşturma becerisi diye bir özellik geliştirerek erkeği özel bir beslenme düzenine sokar. Bu erkeğin hacmini artırdığı gibi, hareket yeteneğini sınırlar ve diğer dişilerin ilgisini zayıflatır. Ama konumuz şimdi bu değil, ne diyorduk?
Yakışıklı ve akıllı bir erkekse başka tehlikeler söz konusudur. Ciddi stratejiler izlenmesini gerekli kılar. Dişi kimi zaman yaşayarak (problem çözme yöntemiyle) kimi zamansa kalıtımsal yetenekleriyle bu stratejileri belirler.
Ama erkek, hem yakışıklı, hem akıllı hem günün moda deyimiyle “karizmatik” olmasının yanında, alışılmışın dışında becerileri olan, konuşma yeteneği yüksek bir erkekse bir saatli bombayla yaşanıyor demektir. Ne yeryüzünde kapladığı alan ne hamağının yanında bir hamak olması, ne koruma kalkanı, kovalamaca alanı para etmeyebilir. Sürekli olarak patlama süresini değiştirme çabası gerektirir. Ama gizli bir el o saati yine, yine çalıştırır. Tabi bu fazlasıyla yıpratıcı ve yorucu bir yaşam biçimidir. Dişi çok bunaldığında bağlantı kablolarını çıkarır. (Tamamen devre dışı bırakmak söz konusu olamaz ne yazık ki!) Yıpratıcı ve yorucudur evet. O yüzden kadınlar erkeklerden daha önce çöker ve yaşlı görünümüne girerler. Ama daha geç ölürler. Bu da görev bilinci ve koruma kalkanı, kovalamaca alanıyla ilgilidir. Dişi önce erkeği yerine yerleştirir, onu gömer, sonra yapılacak işleri tamamlar. Tıpkı akşam yatmadan önceki işleri tamamladığı gibi, gidip yanına uzanır.
Biz koruma kalkanı konusuna geri dönelim. Dişinin yaşamındaki yorucu çabaları nedeniyle erken çöktüğünü saptamıştık ya… Gün gelir bunu fark edip kendileriyle ilgilenmeye başlarlar ve aynı zamanda erkeğin de aynı yıpranış içinde olduklarını zannettiklerinden onu kendi haline bırakırlar. Koruma kalkanının ışınımlarının düzeyine dikkat etmez olurlar. Tanrının adeta bir özür dileyişi olarak yeryüzüne gönderdiği estetik ve kozmetik bilimleri ışığında doktorların rehberliğinde değişim, dönüşüm, yenilenme sürecidir bu. Ama Tanrı yine erkekleri kayırmıştır. Bu döneminde erkek olgunluğun ışığını ince çizgiler halinde yüzüne yerleştiren, sakin, kendine fazlasıyla güvenli, yeteneklerinin efendisi durumundadır. Koruma kalkanını da kendi istediği gibi kullanma yöntemleri oluşturmuştur. İçerinin düzeni ve güvenliğiyle dışarının serüvenini ve tazeleyiciliğini yaşar. Kendisini şüphelerden koruyacak, muhteşem gümüş saçları, hüzünlü bakışları olmuştur… Ve bu gümüş kaplan gece avlanır…
Ya işte böyle.
Ben kim miyim? Bir ılgım. İlkyazda uğradığınız çölde yaşarım. Buradan hiç çıkmadım. Ne yeryüzü insanlarını bilirim gerçekte, ne kaplanları. Yalnızca düş gücü geniş olanlar için varım. Belki gerçek bile değilim. Sözcükler var emiştir de beni bazen bir şaire rastlarım.
